۞ Ferhan Cafe ۞

Türk insanı dindardır!

Bunu ben söylemiyorum, Hürriyet gazetesi haberine bakılacak olursa Sabancı Üniversitesi’nden Prof. Dr. Ali Çarkoğlu ile Prof. Dr. Ersin Kalaycıoğlu’nun yaptığı araştırma söylüyor!

Sefa Kaplan imzalı haberin ilk paragrafında “Sabancı Üniversitesi’nden Prof. Dr. Ali Çarkoğlu ile Prof. Dr. Ersin Kalaycıoğlu tarafından yapılan ‘Dindarlık Araştırması, yine çarpıcı sonuçlar koydu ortaya. Araştırmaya göre, giderek dindarlaşıyoruz ama bu dindarlık, diğer dinlere karşı fazla hoşgörülü değil. Buna mukabil, Allah’tan para, şampiyonluk ve sevgili isteyecek kadar da dünyevi.” deniyor.

İlgili haberi okuyunuz.

Sonra siz kafanızı fazla yormayın size sizin için hiç bir fedakarlıktan kaçınmayan Ferhan Cafe tarafından hazırlanan “standart Türk insanı duası”nı aşağıda sunuyoruz.

Bu duayı günde en az 3 kere etmeyi unutmayınız.

Tercihen  duadan, namazdan, sadakadan sonra okuyunuz.

Herkesin duası farklı olabileceğinden çeşitli alternatifler de koyduk, gerekli yerlerin üstlerini çiziniz.

Dua şudur:

“Bismillahirrahmanirrahim,

Allahım,

Sen duaları kabul edersin, kendim için bir şey istiyorsam namerdim!

Sevgilimle birlikte çeşitli eğlence yerlerinde ezmek üzere/hayır kurumlarına bağışlayıp sevaba girmek için/gündelik ihtiyaçlarımızı karşılayabilmek için/şu homoseksüel (çatlatmak istediğiniz şahsın adını buraya yazınız) görsün de çatır çatır çatlasın (daha fazla…)

Bizim zamanımızda kışlar kış gibi, kuşlar da kuş gibiydi.

Kış geldi mi iliklerimize kadar üşürdük.

Şimdiki kışlar da kış mı? 

Hiç üşütmeyi beceremiyor havalar!

Utanmasam şu Belediye Başkanı gibi donsuz gezeceğim ayol!

Bunlar da soğuk mu? Böyle soğuk mu olur?

Bu  kışlar bir de bizim zamanın kışlarını görselerdi, utançlarından kıpkırmızı kesilirlerdi.

Bir kar yağardı Allah sizi inandırsın bizim çocukluğumuzda, okula giderken kurbağalama yüzme hareketleri (daha fazla…)

Güzel Türkçemiz yüzyıllar boyu kısır kaldı.

Sonunda Cumhuriyetin ve Türk Dil Kurumu’nun kurulmasıyla, şimdiye kadar pek kullanılmayan ön ekler ve son ekler kullanılmaya başladı.

Böylelikle dilimiz de zenginleşmeye başladı.

Bu bilgiyi hepimiz kulaktan-kuyruktan dolma biçiminde biliyoruz zaten.

Mesela -enek son eki, pek sık kullanılmazdı.

Hatta sadece gelenek kelimesinde görüyoruz. Sonradan olanak, tutanak gibi sözcükler icad edildi. Böylece enek kelimesini kullanmaya başladık.

Zaten atalarımız ne demiş?

İşleyen demir pas tutmaz! Çalışan kazanır! Ne kadar ekmek, o kadar köfte! İmam şarkı söylerse cemaat dans eder. (Bu sonuncusu pek uymadı galiba ama neyse! Olur o kadar).

Atasözlerine gelince…

Atasözlerine ne Cumhuriyet ne Türk Dil Kurumu, ne üniversite camiası ne diğer kuruluşlar el attı.

O zaman kim el atacak?

Ferhan Cafe el atacak elbette!

“Yarım elma, gönül alma” atasözü üzerinde bir tebliğ aşağıda sunulmaktadır.

Biliyorsunuz bu atasözünde kullanılan kalıp başka atasözlerinde kullanılmamış.

Oysa bakın ne kadar kullanışlı bir kalıp.

Nasıl kullanılmış bakın, görün!

Yarım elma, gönül alma: Hediye küçük de olsa karşı tarafı mutlu eder.

Yarım hıyar, gözünü oyar: Hediye verirken dikkat ediniz. Karşı taraf hediyeyi beğenmezse başınız belaya girebilir!

Yarım kabak, bir kaç tabak: Hediye küçük olabilir, ama (daha fazla…)

1990

Sevgili Günlük,

Sen bilmezsin, Avrupa ile Ortadoğu arasında, iki arada bir derede kalmış Türkiye diye bir ülke var.

Bugün oradaydım, resmen ziyaret ediyorum.

Deprem olmuş. Ortalık yıkılmış.

Depremzedeleri ziyaret ediyorum.

Elime bir bebek verdiler.

Bebek burnumu sıktı!

Ne biçim sıktıysa 15 gündür acıyor!

Allahtan başka yerimi sıkmadı. Özellikle sık sık kullandığım yerlerimi…

Ucuz kurtuldum vallahi!

2009

Sevgili günlük,

Hatırlarsın, bundan 10 yıl önce bir bebekten söz etmiştim hani Türkiye’deyken burnumu sıkan!

Geçen gene Türkiye’deyim, bu sefer 10 yaşındaki (daha fazla…)